Mossy σνοτ
Αναρτήθηκε από Kat. 18 Mar, 2010 στις 21:03. Τελευταία τροποποίηση 24 Feb, 2011 στις 21:03
Πληροφορίες
- Τοποθεσία: αφετηρία: Λακωνία, τερματικός σταθμός: σταθμός. Συχνές ενδιάμεσες στάσεις.
- Έτος: 2005 - Σήμερα
- e-mail επικοινωνίας: scarecrowspaintbox@gmail.com
Περιγραφή
Την εποχή που πρωτόμπαινα στις diy χαρτο-δημιουργίες γνώρισα ένα πολύ παραπέρα άτομο, την Κατερίνα, η οποία βγάζει τo πιο “φανζίν” έντυπο που έχω πιάσει στα χέρια μου, το Mossy Snot. Ξεκίνησε το 2005 και το τελευταίο τεύχος (#5/6) κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2010. Το Μόσσυ είναι γεμάτο μικρές ιστορίες κι αυτό που το κάνει μοναδικό είναι το ανθρώπινο στοιχείο σε κάθε τεύχος, είτε αυτό είναι το δέσιμο των σελίδων με νήμα ή το ζωγραφισμένο στο χέρι εξώφυλλο. Δε ξέρω για σας, αλλά για μένα προσωπικά όσον αφορά τα φανζίν, είναι εξίσου σημαντικό πέρα από την εικόνα να βλέπω κι έναν άνθρωπο σε κάτι τόσο αψυχο και τεχνολογικό όπως η φωτοτυπία.
Αυτά είναι τα λόγια του yorgos για το μοσσυ, ο οποίος για κάποιο μυστήριο λόγο, μου πέταξε το μπαλάκι και τώρα πρέπει δηλαδής εγώ να κάτσω και να παινέψω το σπίτι μου. Εγώ όμως δε θέλω. Διά αυτόν το λόγο λοιπόν, και για να τον εμπαίξω ολίγον, δε θα προσθέσω τίποτα παραπάνω στη περιγραφή αυτού του εντύπου.
Καλά εντάξει, επειδή αλλάζω ευκολα γνώμη, να διευκρινήσω μερικά πράματα: οι μικρές ιστορίες έχουν εξαφανιστεί απ’ τα περιεχόμενα του εντύπου έπειτα του τεύχους υπό τον αριθμό δύο, δίνοντας τη θέση τους σε τυχάρπαστες ασυναρτησίες, έμμετρες(χωρίς μέτρο) και πεζές. Και το ανθρώπινο στοιχείο εχάθει επίσης, οσάν να το παράσυρε το ρέμα ένα πράμα. Διαθέτουμε ωστόσο μπόλικη απανθρωπιά και σιχαμάρα, όπως και δυσκολία στις αντικειμενικές περιγραφές.
Όσοι πιστοί…αλλαξοπιστήστε τέλος πάντων
Εικόνες
Μόσσυ, τεύχος 3
Μόσσυ, τεύχος 4
Μόσσυ, τεύχος 5
Αν έχετε επιπλέον πληροφορίες ή υλικό για το συγκεκριμένο φανζίν, αφήστε ένα μήνυμα παρακάτω ή επικοινωνήστε με τους συντάκτες του site.
ρε παιδιά, μα…comics?
απο που κ ως που;
εκτός και αν εχει πέσει τόσο το αισθητικό σας κριτήριο, που μια μουντζούρα και ενα στριπάκι κατέχουν θέση κάτω απ’ τη ταμπέλα κομιξ… :Ρ
άψυχη και τεχνολογική δεν είναι η φωτοτυπία, αλλά το να αναγνωρίζουμε μόνο αυτη ως τέτοια.
ε,είναι βλέπεις που όοοοολα τριγύρω αναβλύζουν “ψυχισμό” και νόημα
και μας αποπροσανατολίζουν τους καημενους..
αχ κουλα…
Μετά την ταφόπλακα που βάζεις στα αισθητικά μου κριτήρια, το comic tag πήγε περίπατο.
Oι παρατράγουδοι παίζουν σε άλλη κατηγορία, σε συναισθηματισμό είναι κλάσεις ανώτεροι. Αν ο Γιαννάρας ήθελε να εκφραστεί “καλλιτεχνικά” θα κλαίγανε μανούλες! Αχ Γιάννη! :D
Αχ γιώργο!
Ε, νταξει ελπιζω να μη σου κατσε βαρια η ταφόπλακα,
αλλα τι να κανουμε ρε παιδι μου, με πνιξε το αδικο