Ανασκόπηση του Comicdom Con 2011

Αναρτήθηκε από . 4 May, 2011 στις 11:29

    Είχα να βρεθώ σε έκθεση με fanzines σχεδόν 2 χρόνια κι η παρουσία μου στο Comicdom Con 2011 μου υπενθύμισε για τα καλά το λόγο για τον οποίο βγάζω ακόμη fanzines! Βρέθηκα πίσω από τον πάγκο-λημέρι του fanzinesnet και τις 3 μέρες (κάτι παραπάνω από 24ωρο στο σύνολο) και δεν πρόλαβα να βαρεθώ ούτε για μια στιγμή, το ακριβώς αντίθετο μάλιστα. Σ’ αυτό συνέβαλε κυρίως η απίστευτη παρέα του Παύλου (Such A… Waste!), της Βάλιας (Twisted Vision) και του Evan (Abyss) με τους οποίους μοιράστηκα το τραπέζι. Δε νομίζω πως μπορούσαν να μου τύχουν  καλύτεροι tablemates. Περισσότερο δε χαίρομαι μιας και η γνωριμία αυτή μοιάζει να έχει ακόμη καλύτερη συνέχεια!

    Το λημέρι του fanzinesnet!

    Το λημέρι του fanzinesnet!

    Ντέυ Νάμπερ Ουάν

    Αν υπήρχε κάτι που είχαν να προσέξουν οι περισσότεροι στο φετινό CC ήταν ότι παρά την οικονομική κρίση υπήρχε ένα πλήθος νέων κόμικ κυκλοφοριών, πολλές εκ των οποίων έκαναν ντεμπούτο το συγκεκριμένο τριήμερο. Κάτι αντίστοιχο παρατηρήθηκε και στις ερασιτεχνικές εκδόσεις όπου τα περισσότερα έντυπα είχαν ως ημερομηνία κυκλοφορίας τον Απρίλιο του 2011. Αυτό προφανώς είναι και κάτι που υποδεικνύει και τη σημασία του CC στα εγχώρια κόμικ δρώμενα.

    Μαζί με τις παλιότερες κυκλοφορίες, 18 ήταν οι νέες που απλώθηκαν στους πάγκους. Όπως καταλαβαίνετε, νέο comiczine θα κάνουμε να δούμε κάμποσο καιρό! Με σειρά εμφάνισης λοιπόν είδαμε τα:

    H Sofa(n)ky!

    H Sofa(n)ky!

    Στην Αθήνα είχα φτάσει αργά το προηγούμενο βράδυ και χωρίς έτοιμο fanzine. Kατάφερα όμως τελικά να έχω εγκαίρως στα χέρια μου τις Ιστορίες της Τσέπης. Αυτό το «εγκαίρως» βέβαια το πλήρωσα πολύ ακριβά μιας και το Spot στα Εξάρχεια όπου και τύπωσα πρωΐ-πρωΐ, με έγδαρε κανονικότατα (so better stay away)! Στο άλλο άκρο, το καλύτερο που συνέβη την Παρασκευή είναι πως γνώρισα επιτέλους τη Βάλια, την Κορίνα, τη Σοφία καθώς και κάποιους ακόμα με τους οποίους ανταλλάζω μέηλ εδώ και καιρό.

    Και για να μην ξεχαστώ, παρόν  και τις τρεις μέρες, με απογευματινή βάρδια ήταν και ο nk, ο έταιρος γραφιάς του fanzines.gr.

    Ντέυ Νάμπερ Του

    Με το καλημέρα εμφανίστηκαν στην αίθουσα ακόμη δύο φανζίνς. Ο Evan άργησε να ξυπνήσει κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να του μείνει μια τρισάθλια θέση. Με στρατηγικές λοιπόν κινήσεις τον έφερα στο τραπέζι όπου από την προηγούμενη καθόμουν με τη Βάλια και τον Παύλο. :D

    Τα παιδιά του Fuzz (φωτ. Λίλα Τζαμούση)

    Τα παιδιά του Fuzz (φωτ. Λίλα Τζαμούση)

    Το μεσημεράκι είχε αρκετή κίνηση από πιτσιρίκια και προσκόπους που συμμετείχαν σε εκπαιδευτικά παιχνίδια σχετικά με κόμικς. Κάποια από αυτά, μάλλον μαθητές δημοτικού, ξεναγούνταν στο χώρο και ο συνοδός τους προσπαθούσε να τους εξηγήσει το τι είναι φανζίνς. Όντας κάπως μαζεμένα, τα παρακίνησα να ξεφυλλίσουν τα περιοδικά, παραβλέποντας στιγμιαία ότι δίπλα έχει κόμικς κι ο Παύλος. Μόλις  λοιπόν αρχίζουν τα χαζεύουν το Such A… Waste! αρχίζουν κάτι κρυφογελάκια, πέφτουν κάτι συνωμοτικά νοήματα και άντε να τα ξεκολλήσεις! Για να αποπροσανατολιστούν  λοιπόν, τους λέμε ότι τα αυτοκόλλητα στο τραπέζι είναι δωρεάν. Το πότε εξαφανίστηκαν όλα (πρώτα τ’ αυτοκόλλητα και μετά τα πιτσιρίκια) δε μπορείτε να φανταστείτε! Χαχαχα!

    Από ένα πιτσιρίκι όμως ήρθε και μία από τις εκπλήξεις του τριημέρου. Ο μικρός Νίκος μοίρασε, σε όποιον έτυχε να βρίσκεται στο φουαγιέ εκείνη την ώρα, το κόμικ του με τίτλο Ταυρομαχίες!

     

     

    Στην αριστερά η Βάλια και δεξιά εγώ (φωτ. Λίλα Τζαμούση)
    Στην αριστερή η Βάλια και δεξιά ce moi (φωτ. Λίλα Τζαμούση)

     

    Το απόγευμα η Βάλια συμμετείχε στο πάνελ Geek Girls – Comics Are A Girl’s Best Friend. Επειδή κάποιος έπρεπε να μείνει στον πάγκο δεν την παρακολούθησα αλλά απ’ ότι μου είπαν τα πήγε περίφημα. Way to go girl!

    Ντέυ Νάμπερ Θρι

    Η τρίτη μέρα πέρασε νεράκι. Ήρθε τόσος κόσμος και μίλησα με τόσα άτομα που δε θυμάμαι την ώρα να περνά. Το μόνο που μου ‘ρχετε στο μυαλό είναι πως κατά τις 6 τ’ απόγευμα που ο κόσμος έσπασε για λίγο, ο Παύλος μου είπε ότι ψιλοστεναχωριέται επειδή σε λίγες ώρες το cc θα τελείωνε. Κάπως έτσι ένιωθα κι εγώ. Σίγουρα κανείς από τους δυο μας δεν είχε κάτι καλύτερο να κάνει την επόμενη. Όταν βράδιασε και κατέβαινα τη Μασσαλίας σκεφτόμουν πως αυτή ήταν από τις ελάχιστες ανηφόρες που έχω ανέβει ευχάριστα.

    Αν δε μου άρεσε κάτι στο cc, αυτό είναι πως στην ουσία δεν υπήρχε χώρος με φανζίνς, αλλά ένας χώρος για όσους περίσσευαν, από άστεγους σκιτσογράφους μέχρι κατασκευαστές κοσμημάτων, η πλειοψηφία των οποίων ήταν εκδότες ερασιτεχνικών comics. Χαρακτηριστικό ήταν πως για να χωράμε στο τραπέζι μας, πάντα κάποιος έπρεπε να είναι όρθιος.

    Κλείνοντας, οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Έλλη Μόκα, την κοπέλα  που ήταν εκεί για  να είναι όλα πιο εύκολα!

    I need some more!

    Ετικέτες: , , ,